Strona główna

Parafia św. Michała Archanioła - Ostrowiec Św

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Wielki Tydzień

Szczególny czas dla każdego katolika rozpoczyna się w Niedzielę Palmową. Tego dnia Kościół Katolicki obchodzi pamiątkę uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Witano Go wówczas jako króla okrzykami: Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach. (Łk 19, 38). Mieszkańcy Jerozolimy pozdrawiali Chrystusa machając zielonymi gałązkami palm. Idąc w tym dniu do kościoła wierni zabierają ze sobą kolorowe palmy – na pamiątkę tamtego wydarzenia. Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień, czyli czas bezpośredniego przygotowania do świąt Wielkanocnych – najważniejszych świąt dla każdego chrześcijanina.

Niedzielę Zmartwychwstania - Wielkanoc poprzedzają trzy bardzo ważne dni. Pierwszy z nich to Wielki Czwartek, w tym dniu Jezus Chrystus wraz z Apostołami przebywał w Wieczerniku, gdzie podczas Ostatniej Wieczerzy ustanowił sakramenty: Eucharystii i Kapłaństwa. Tego dnia w Bazylice Katedralnej w Sandomierzu w godzinach przedpołudniowych sprawowana jest Msza Święta Krzyżma pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza. Podczas tej Mszy Św. Ksiądz Biskup święci oleje, które przez cały najbliższy rok liturgiczny służyć będą do udzielania sakramentów: chrztu, bierzmowania, namaszczenia chorych i kapłaństwa. Wieczorem w każdej parafii sprawowana jest Msza Wieczerzy Pańskiej na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy. Wielki Czwartek jest to dzień radości. Czas zadumy i smutku rozpoczyna się po zakończeniu Mszy Świętej kiedy Najświętszy Sakrament przeniesiony jest do ciemnicy na pamiątkę uwięzienia Jezusa.

Kolejnym dniem jest Wielki Piątek, dzień męki i śmierci Pana Jezusa. Jest to dzień który zawiera w sobie wyjątkową powagę. Każdy z nas uświadamia sobie jak wielką ofiarę poniósł Jezus, aby nas zbawić. Chociaż wspominamy śmierć naszego Mistrza – to dzień ten nie jest dniem rozpaczy, lecz bardziej zadumy nad własną grzesznością i słabością. W tym dniu nie sprawuje się Mszy Świętej, lecz tylko Liturgię Słowa z odczytaniem Męki Chrystusa spisanej według naocznego świadka św. Jana. Punktem kulminacyjnym liturgii Wielkiego Piątku jest adoracja Krzyża – znaku chrześcijaństwa, którego nigdy nie powinniśmy się wstydzić. Po zakończonej adoracji następuje udzielenie Komunii Świętej wiernym. Gdy liturgia się zakończy Najświętszy Sakrament przenoszony jest do przygotowanego wcześniej grobu, na pamiątkę złożenia ciała Chrystusa w grobie wykutym w skale. Najświętszy Sakrament pozostaje tam do niedzielnego poranka.

W Wielką Sobotę wierni przychodzą do kościoła, aby modlić się przy Grobie Pańskim oraz poświęcić pokarmy na stół wielkanocny. Liturgia Wigilii Paschalnej jest bardzo bogata i piękna. Rozpoczyna się po zmierzchu od poświęcenia ognia i zapalenia od niego Paschału – świecy symbolizującej Zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Po wniesieniu Paschału do kościoła kapłan śpiewa orędzie wielkanocne; Liturgia Słowa przedstawia nam całą historię zbawienia od stworzenia świata. Podczas tej liturgii odczuwa się narastającą radość aż do wspólnego śpiewu wielkanocnego Alleluja!

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest dniem wielkiej radości dla każdego katolika. Jest najważniejszym świętem z pośród wszystkich dni świątecznych, jakie są obchodzone w Kościele katolickim. Świętowanie Wielkanocy rozpoczyna się Liturgią Wigilii Paschalnej, która jest pamiątką Zmartwychwstania Chrystusa, zwycięstwa nad śmiercią, piekłem i szatanem. Jest pamiątką największego cudu w dziejach świata, który jest fundamentalnym kamieniem naszej wiary, naszej religii. Dzień ten mówi o naszym zwycięstwie, bo złączeni przez chrzest i wiarę z Jezusem odniesiemy także z Nim zwycięstwo. Obok Zmartwychwstania nie można przejść obojętnie, powinno wzbudzać w każdym z nas twórczy niepokój. Ten niepokój powinien mieć wpływ na nasze codzienne życie, myślenie, postępowanie i działanie. Niech radosne wielkanocne Alleluja rozjaśnił mroki codziennej rzeczywistości w naszych rodzinach, na ulicach, w sklepach czy zakładach pracy. Nie bądźmy smutni i przygnębieni, niech zmartwychwstanie Pana Jezusa będzie powodem naszej radości. Nie świętujmy tego dnia raz w roku, ale całym swoim życiem pokazujmy, że Chrystus zmartwychwstał. Poprzez swoje zmartwychwstanie niesie nam Pan Jezus nadzieję lepszego, bardziej ludzkiego życia tu na ziemi i życia w wiecznym szczęściu w niebie. Borykając się z różnymi problemami potrzebujemy tej radosnej nowiny. Potrzebujemy świadków zmartwychwstania. Głośmy zatem, że Chrystus zmartwychwstał. Głośmy, że miłość jest mocniejsza od nienawiści. Życie od śmierci. Głośmy, że tak jak Chrystus zmartwychwstał i my zmartwychwstaniemy. Radujmy się zatem z całego serca i rozgłaszajmy wszystkim tę radosną nowinę: Chrystus Zmartwychwstał! Alleluja!

Ks. Jan Sarwa - Proboszcz


    




Odsłon artykułów:
221492

Odwiedza nas 23 gości oraz 0 użytkowników.